“… dinle bocegim, uzun bir seyahate cikacagim, hareketimden evvel bazi seyleri soylemek arzusundayim. Yoklugum fazla uzayabilir, zaman zaman, dediklerimi dinleyerek saptarsin ki:
hayatta kimse kimseyi anlayamaz, kimse kimsenin yerini tutamaz;
ask dedigimiz, ya vahim bir yanlis anlasilmadir, ya kotu bir hayal kurma tarzi;
iki kisinin ikisi de, oburunun yerine hayal kurmaya kalkistigindan, sukut-u hayaller eksik olmaz!
Sen dedigime kulak ver, kendimizden baskasini sevemiyoruz; sevdigimiz, sahsiyetimizin dislastirilmis, bir baskasinin uzerinde somutlastirilmis hayali; o baskasi da kendisini ucuncu bir sahis uzerinde dislastirir, somutlastirir: arada ahenk kurulamaz, nasil kurulsun, sevdigimizle sandigimiz farkli!
Muvaffak bir cift, yalnizliga tahammulu yuksek iki insan manasini tasir: cift demek, yan yana iki yalnizlik demek, beraber bile olamamis, kesismesi bile zor! onun icin boyle bir hayati, icine girip kurbani olmadan yasayacaksin, yani uzaktan. uzaktan, soyut, hemen hemen yok bir sahsi sevmekten guzelini tasavvur edemiyorum. yakinda olmayan sevgili tahayyulde yasatilir, hayalde yasatmak az evvel acikladigim kaideye uygun olarak, onu kendine benzetmektir; yaninda bulunmayacagindan, o buna ne itiraz edebilir, ne mudahale: sevdigini, hayalinde degistirdikce, kendine benzettikce daha cok seversin, boylece denge korunmus olur.
Sevmek! Sevmek esasinda alip basini gitmektir, sevgiliden uzaklasan mutlak aska yaklasir, sevdigini gonlunde kendi bildigince yeniden yaratarak…”
Attila Ilhan
Eppur Si Muove 
Leave a comment